Aleksandria - perła egipskiego wybrzeża. Co warto zobaczyć w mieście założonym przez Aleksandra Wielkiego?

Aleksandria, jedno z najważniejszych miast Egiptu, została założona na początku 331 roku p.n.e. przez Aleksandra Macedońskiego. Ten słynny władca pragnął stworzyć wielki grecki ośrodek kulturalno-handlowy i marzył, by stałą się ona bramą łączącą Europę ze starożytnym Egiptem, który bardzo pokochał i gdzie chciał zostać pochowany po śmierci.

Obecnie ta nowoczesna nadmorska metropolia jest idealnym kierunkiem dla osób, które chcą odkrywać atrakcje Egiptu poza typowymi kurortami. Znajdują się tam wyjątkowe atrakcje, takie jak zabytki z czasów rzymskich, słynne miejsca archeologiczne, muzea, nowoczesne symbole miasta a w okolicy piękne, śródziemnomorskie jasne plaże przyciągające turystów spokojną atmosferą.

Słynna Biblioteka Aleksandryjska była jedną z największych i najważniejszych bibliotek starożytnego świata. Założono ją w III wieku p.n.e., gromadziła setki tysięcy papirusowych zwojów i stanowiła centrum nauki oraz badań, przyciągając uczonych z całego świata.

Została jednak zniszczona w wyniku serii pożarów i konfliktów, głównie za sprawą chrześcijan. Obecnie niedaleko miejsca, gdzie stała jej poprzedniczka z czasów ptolemejskich znajduje się nowa Biblioteka Aleksandryjska - Bibliotheca Alexandrina, którą otwarto w 2002 roku. Prace budowlane rozpoczęły się w 1995 roku i trwały 7 lat.

Na budowę wydano łącznie ok. 220 mln dolarów. W magazynach znajduje się 1 milion 240 tys. woluminów i miejsce na kolejne 6 mln. Jej budynek o futurystycznym kształcie dysku jest pokryty pismem i listami w niemal wszystkich językach świata.

Wewnątrz znajdują się sale wystawowe oraz Planetarium, a wokół niej stoją egipskie obeliski. Przy wejściu zaś stoi antyczny obelisk faraona Ptolemeusza IV Filopatora, który wcześniej stał przed słynną Latarnią Morską.

Jedną z najbardziej znanych atrakcji jest wykonana z czerwonego asuańskiego granitu Kolumna Pompejusza, licząca 25 metrów wysokości. Nie ma jednak nic wspólnego z postacią Pompejusza, rywala wielkiego Cezara.

Kolumna prawdopodobnie została wzniesiona na cześć rzymskiego cesarza Dioklecjana, który panował trzy wieki później. Zagroził on, że wymorduje lokalną ludność aż krew sięgnie kolan jego konia. Legenda głosi, że wyzbył się swych morderczych planów, gdy ten sam koń pośliznął się na płycie chodnikowej i stłukł swoje kolano.

Znajdujące się niedaleko Katakumby Kom El-Shoqafa to podziemny kompleks grobowy z II wieku n.e. uznawany za jeden z największych rzymskich cmentarzy podziemnych.

Katakumby składają się z trzech poziomów wykutych w skale, zawierają komory grobowe, korytarze z niszami na ciała oraz sale wykorzystywane do ceremonii pogrzebowych.

Centralny grobowiec jest otoczony szerokim korytarzem, w którym znajdują się otwory w dwóch rzędach mieszczące ponad 300 mumii.

Kolejnym dobrze zachowanym zabytkiem z okresu rzymskiego jest położony w centrum Aleksandrii amfiteatr, datowany na II–IV wiek n.e. Obiekt wyróżnia się półkolistą widownią z marmurowymi siedzeniami oraz pozostałościami sal wykładowych i łaźni, co wskazuje, że pełnił funkcję miejsca spotkań, wydarzeń kulturalnych i edukacyjnych.

Został odkryty w 1960 roku przez misję archeologiczną z Polskiego Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego pod kierownictwem Kazimierza Michałowskiego.

Po słynnej Latarni Morskiej na wyspie Faros w Aleksandrii, jednego z siedmiu cudów antycznego świata, nie ma obecnie śladu. Na jej miejscu stoi Qaitbey - niewielka cytadela wznosząca się nad Morzem Śródziemnym. Została ona wybudowana w latach 80. XV wieku i służyła do obrony przed najazdami Turków.

Dzisiaj jest popularną atrakcją turystyczną, oferującą widoki na morze i miasto oraz morskie muzeum, w którym można podziwiać lokalne ryby i zwierzęta morskie.

Meczet ten znajduje się blisko morza, nieopodal Cytadeli Qaitbey i jest to budowla pokaźnych rozmiarów, obok której ciężko przejść obojętnie. Jest to też grobowiec andaluzyjskiego świętego sufickiego z XIII wieku Abu al-Abbasa al-Mursiego.

Świątynia ta jest poświęcona żeglarzom i rybakom, których święty ten stał się patronem. Zmarł on w 1288 roku, a jego szczątki spoczywają pod niska kopułą. Kobiety nie mogą wejść do meczetu, ale mogą odwiedzić mauzoleum szejka i obejrzeć wnętrze meczetu zza barierki.

W mieście warto zwiedzić jeszcze Aleksandryjskie Muzeum Narodowe zawierające zbiory rzeźb, mumii, biżuterii, monet oraz artefaktów wydobytych z podwodnych stanowisk archeologicznych u wybrzeży Aleksandrii.

Wspaniała kolekcja antyków z okresu klasycznego można podziwiać w Muzeum Grecko-Rzymskim. Są tam m.in. maski pośmiertne i popiersia cesarzy rzymskich, w tym Juliusza Cesara, a także dużych rozmiarów głowa kochanka Kleopatry – Marka Aureliusza.

Nowszą historię reprezentuje Pałac Montzah wybudowany w 1892 roku jako letnia rezydencja władców Egiptu. W pałacu znajduje się muzeum i galeria, a wokół rozciągają się wspaniałe ogrody, popularne miejsce wypoczynkowe i rekreacyjne lokalnej ludności. 40 km w głąb lądu od Aleksandrii znajduje się Klasztor św. Menasa, wczesnochrześcijański kompleks klasztorny i pielgrzymkowy położony na pustyni i związany z kultem świętego Menasa, rzymskiego żołnierza i męczennika.

Miejsce to w starożytności było jednym z najważniejszych centrów pielgrzymkowych chrześcijaństwa, gdzie według tradycji dochodziło do licznych uzdrowień, a rozbudowany kompleks obejmował bazyliki, baptysterium oraz zabudowania dla pielgrzymów, jednak dziś pozostaje w dużej mierze ruiną wpisaną na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Na zwiedzanie większości zabytków i ciekawych miejsca Aleksandrii najlepiej zarezerwować 3 dni. Jednak warto przyjechać do tego miasta chociaż na jeden dzień wykupując jednodniową wycieczkę fakultatywną w lokalnym biurze podróży.