Stan Borys świętował w Rzeszowie 85. urodziny. Był tort i „Sto lat”

W środę 16 września Wojewódzki Dom Kultury w Rzeszowie wypełnił się publicznością, która przyszła świętować jubileusz Stana Borysa. Wokalista, kompozytor, poeta i recytator obchodził 85. urodziny oraz 65-lecie działalności scenicznej.

Stan Borys urodził się 3 września 1941 roku w Załężu, które dziś jest jedną z dzielnic Rzeszowa. To właśnie z tym miastem związane były początki jego artystycznej drogi.

W 1958 roku, jako 17-latek, rozpoczął występy w założonym w WDK Teatrze Poezji – Towarzystwie Rybałtów. Zagrał wówczas główną rolę w „Cyruliku sewilskim”. Kilka lat później, w latach 1963–1964, pracował w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej. Był najpierw rekwizytorem, a później statystą i aktorem.

Współpracował także z kabaretem Porfirion przy Estradzie Rzeszowskiej oraz z Radiem Rzeszów.

Jednym z najważniejszych momentów jego kariery był rok 1965. Wspólnie z Tadeuszem Nalepą i Bogdanem Loeblem założył zespół Blackout. Grupa po raz pierwszy wystąpiła 3 września 1965 roku w rzeszowskim klubie Łącznościowiec.

Borys przez dwa lata był wokalistą zespołu. Później współpracował z grupą Bizony, a następnie rozpoczął karierę solową.

Publiczność zapamiętała go przede wszystkim dzięki takim utworom jak „Jaskółka uwięziona”, „Anna”, „Spacer dziką plażą” czy „Wiatr od Klimczoka”. Dużą popularnością ciesował się również duet z Marylą Rodowicz „Dziś prawdziwych cyganów już nie ma”.

Za swoją twórczość Stan Borys otrzymał wiele nagród i wyróżnień. W 1973 roku zdobył m.in. Bursztynowego Słowika oraz nagrodę dziennikarzy za wykonanie „Jaskółki uwięzionej”.

Podczas jubileuszowego wieczoru rzeszowska publiczność mogła usłyszeć największe przeboje Stana Borysa w wykonaniu Grzegorza Wilka oraz Małgorzaty Staniszewskiej, występującej jako Margo S.

Stan i Anna Maleady współpracowali przy powstawaniu jej płyty „Ashes And Diamonds”, która została nagrodzona w kategorii Best Jazz Album.

Wokalistom towarzyszył zespół pod kierownictwem Tomasza Jachyma. Wybrane wiersze Stana Borysa zaprezentowała aktorka Justyna Król. Sam jubilat również sięgnął po poezję i wyrecytował jeden ze swoich ulubionych wierszy Cypriana Kamila Norwida.

Jednym z najważniejszych punktów benefisu była rozmowa Stana Borysa i Anny Maleady z Adamem Bieniasem. Artysta wracał pamięcią do młodości spędzonej w Rzeszowie oraz początków swojej działalności artystycznej.

Opowiadał o spotkaniu z Tadeuszem Nalepą, historii zespołu Blackout i problemach z cenzurą. Sama nazwa grupy była wówczas kłopotliwa, ponieważ „blackout” należało do zachodnich słów, których w PRL-u nie przyjmowano z entuzjazmem.

Borys wspominał również najważniejsze momenty swojej kariery, w tym wyjazd do Stanów Zjednoczonych 7 grudnia 1975 roku. Pozostanie w USA miało konsekwencje dla jego kariery w Polsce – na jego twórczość nałożono embargo na publikację utworów w PRL.

Nie zabrakło też zabawnych historii z życia artysty. Jedna z nich dotyczyła Czesława Niemena, który podobnie jak Borys wyróżniał się na scenie charakterystycznym strojem i długimi włosami. Gdy Adam Bienias porównał obu artystów do najbarwniejszych ptaków PRL-u, Stan Borys z uśmiechem skomentował: „Ale ja miałem własne włosy”.

Na zakończenie jubileuszowego wieczoru przyszedł czas na życzenia. Na scenie pojawił się okolicznościowy tort przygotowany przez Cukiernię Julian Orłowski & Kazimierz Rak, a publiczność wspólnie zaśpiewała jubilatowi „Sto lat”.

Po uroczystości Stan Borys spotykał się z fanami, podpisywał płyty i pozował do zdjęć. Chętni mogli także spróbować jubileuszowego tortu, którym częstował Kuba Rak.

Dla artysty był to szczególny wieczór – powrót do miasta, w którym przed laty rozpoczęła się jego artystyczna droga.