Czekamy na nie miesiącami, planujemy każdy szczegół, a później wracamy z urlopu z poczuciem, że przydałby się jeszcze jeden urlop. Dlaczego tak trudno naprawdę odpocząć i jak sprawić, by wakacyjny wyjazd był czasem dla nas, a nie kolejnym zadaniem do wykonania?
Spis treści:
Wreszcie wakacje. Odliczamy ostatnie dni do momentu, gdy zamknięte zostaną szkolne klasy, a my zaczniemy pakować walizki i przygotowywać się do długo wyczekiwanej przygody. Urlopy często planujemy z wielomiesięcznym wyprzedzeniem, bilety kupujemy już zimą, a w głowie od dawna brzmi jedno hasło: „Hej, przygodo!”.
Przed nami nowe miejsca, nieznane kultury i smaki, które będziemy odkrywać przy każdym wspólnym posiłku. I choć wyjazdy mają służyć odpoczynkowi oraz regeneracji psychicznej, paradoksalnie wielu z nas wraca z nich bardziej zmęczonych niż przed wyjazdem.
Dlaczego tak się dzieje?
Być może dlatego, że na wakacje czekamy jak na skrzynię pełną złota. Pędzimy do nich jak rozpędzona motorówka, skupieni wyłącznie na błyszczącym punkcie na horyzoncie. Im dłużej patrzymy na niego z daleka, tym bardziej urasta do rangi czegoś idealnego.
A rzeczywistość rzadko bywa idealna. Kiedy oczekiwania są zbyt wysokie, łatwo o rozczarowanie.
Warto więc przygotowywać się do wakacji z radością, ale i z uważnością.
Emocje są potrzebne, ale…
Emocje są potrzebne – w końcu po to właśnie wyjeżdżamy. Nie pozwólmy jednak, by całkowicie nas zaślepiły i wciągnęły w ocean powierzchownych przyjemności, z którego później trzeba będzie wracać niczym po akcji ratunkowej.
Może w tym roku warto zacząć od prostego pytania: czy daleka podróż rzeczywiście będzie dla mnie odpoczynkiem?
Wielogodzinne loty, kolejki na lotniskach i zmiana otoczenia bywają dla organizmu dużym obciążeniem.
Nasz mózg nie lubi nieznanego – z ewolucyjnego punktu widzenia ma nas przed nim ostrzegać. Dlatego stres związany z wyjazdem jest czymś naturalnym.
Czy daleka podróż zawsze oznacza lepszy wypoczynek?
Może więc zamiast kolejnej pogoni za egzotyką warto odkryć miejsca bliżej domu? Polska wciąż skrywa wiele zakątków, których jeszcze nie znamy. Czasem poczucie bezpieczeństwa i znajome otoczenie pozwalają odpocząć znacznie skuteczniej niż najbardziej luksusowy resort.
Podobnie jest z samą formą wypoczynku. Czy naprawdę potrzebujemy wakacji all inclusive? Czy nie zdarza się czasem, że próbujemy udowodnić sobie lub innym, że „nas stać”, a później przez wiele miesięcy odczuwamy finansowe konsekwencje tej decyzji?
Może zamiast wielkich hoteli wystarczy spacer po lesie, cisza, śpiew ptaków i kilka dni bez pośpiechu? Może nie musimy zobaczyć wszystkiego tylko dlatego, że „już tu jesteśmy”?
Słuchajmy własnych potrzeb
Świat stał się małą globalną wioską, a moda na kolekcjonowanie doświadczeń sprawia, że nawet odpoczynek zamieniamy w kolejny projekt do wykonania.
A przecież prawdziwy wypoczynek nie polega na realizowaniu planu od świtu do nocy. Polega na słuchaniu własnych potrzeb. Dotyczy to również jedzenia.
Wakacyjne jedzenie bez wyrzutów sumienia
Wakacyjny stół nie musi być polem bitwy między restrykcyjną dietą a całkowitą utratą kontroli. Nasze jelita również potrzebują odpoczynku. Nie oznacza to oczywiście rezygnacji z lodów czy gofra zjedzonego na deptaku.
Chodzi raczej o zachowanie równowagi i życzliwości wobec własnego organizmu.
Warto korzystać z lokalnej kuchni, poznawać nowe smaki i wybierać to, co rzeczywiście sprawia nam przyjemność. Jeść wolniej, uważniej i bez poczucia winy. Nie przekarmiać organizmu tylko dlatego, że „przecież jestem na urlopie”.
Prawdziwy odpoczynek zaczyna się od słuchania siebie
Bo prawdziwy odpoczynek nie zaczyna się wtedy, gdy dojedziemy do celu. Zaczyna się wtedy, gdy przestajemy coś sobie udowadniać.
Życzę sobie i Państwu właśnie takich wakacji – mniej perfekcyjnych, a bardziej prawdziwych.
Takich, po których wracamy nie tylko z walizką pełną pamiątek, ale przede wszystkim z poczuciem, że naprawdę zadbaliśmy o siebie.
