Barokowy kościół z lat 1725-1727, ufundowany przez Teodora Lubomirskiego jako część założenia pałacowego.
Parafia w dawnej Piotraszówce istnieje od 1461 roku, a pierwsze kościoły były drewniane. Gdy w 1724 roku stary budynek groził zawaleniem, nowy właściciel Teodor Lubomirski postawił w latach 1725-1727 murowaną świątynię, poświęconą w 1729 roku przez biskupa Andrzeja Pruskiego.
Kościół jest jednonawowy, ustawiony na krawędzi skarpy i był pomyślany jako element kompozycji pobliskiego zespołu pałacowego. Wewnątrz zachowały się drewniane, złocone ołtarze z pierwszej połowy XVIII wieku. Świątynię dwa razy uszkodziły pożary, w 1841 i 1868 roku.
Z budową wiąże się legenda o fundatorze, który po ukończeniu dzieła miał zawołać "Bogu chwała", co tłumaczy nową nazwę miejscowości. Do 1989 roku był to kościół parafialny; potem jego rolę przejęła nowa świątynia przy ul. Suszyckich.
Zdjęcia: fot. MOs810, CC BY 4.0; fot. Patryk Duszkiewicz / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0; fot. Lollencja, CC BY-SA 3.0 pl.






