Miejsce egzekucji dziesięciu zakładników z lutego 1944 r., upamiętnione pomnikiem z rzeźbami dłoni, który kolejarze wznieśli wbrew powojennym władzom komunistycznym.
11 lutego 1944 r. niemiecka Schutzpolizei rozstrzelała tu, u zbiegu dzisiejszych ulic Partyzantów i Sienkiewicza, dziesięciu mężczyzn przywiezionych z więzienia na zamku. Była to zemsta za rozbrojenie żołnierza Luftwaffe przez dwóch żołnierzy AK. Ciała ofiar przeniesiono później na cmentarz na Pobitnem.
Upamiętnienie zainicjował Jan Robak. Najpierw, 18 maja 1947 r., poświęcono w tym miejscu żelazny krzyż. Potem komitet złożony głównie z kolejarzy zbierał metal, w dużej części łuski pocisków, na odlewy tablicy, krzyża i dziesięciu słupów z orłami. Władze w 1949 r. wstrzymały budowę, a rok później kazały pomnik rozebrać, ale do rozbiórki nie doszło.
Mieszkańcy mówią o nim "Pomnik 10 rąk", od metalowych rzeźb dłoni. Po tym, jak w czasie wichury przewróciło się na niego drzewo, miasto w 2026 r. zleciło remont: odbudowę czterech słupów, odnowienie krzyża, tablicy i metalowych detali. Prace ruszyły w czerwcu 2026 r., a ich zakończenie zaplanowano na jesień 2026 r., więc teren może być ogrodzony.
Zdjęcia: fot. Kroton, CC BY-SA 4.0; fot. Kroton, CC BY-SA 4.0; fot. Panek, CC BY-SA 4.0; fot. Patryk Duszkiewicz (Patryk2710) / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0.






