Klasycystyczny pałac Lubomirskich w 12-hektarowym parku angielskim, z oficynami, oranżerią i dawnymi stajniami.
Pałac powstał z inicjatywy księcia Henryka Lubomirskiego, wychowanka Izabeli Lubomirskiej z Łańcuta, w miejscu dawnego dworu obronnego. Prace rozpoczął nadworny architekt księżnej Jan Griesmayer, a dokończył Piotr Aigner; budowę zamknięto około 1807 roku, a w połowie XIX wieku gmach rozbudowano według projektu Feliksa Księżarskiego.
Równolegle założono park w stylu angielskim nad rzeką Mleczką. Ma około 12 hektarów, część dolną i górną, aleję grabową oraz sporo starych i egzotycznych drzew. Wśród zieleni stoją oficyny, oranżeria według projektu Aignera, dom ogrodnika, dom koniuszego, stajnie, powozownia oraz kordegarda z bramą wjazdową z lat 20. XX wieku.
Przedwojenne kolekcje rodu w dużej części trafiły do Lwowa i Wrocławia albo zaginęły w czasie wojny. Po remoncie w latach 70. XX wieku w pałacu urządzono muzeum. Park nadaje się na spokojny spacer, także z dziećmi.
Zdjęcia: fot. Patryk Duszkiewicz, CC BY-SA 3.0; fot. Kroton, CC BY-SA 3.0 pl; fot. Patryk Duszkiewicz, CC BY-SA 3.0; fot. Januszk57, CC BY-SA 3.0 pl.






