Magnacka rezydencja Lubomirskich i Potockich, od 1944 roku muzeum z zachowanymi wnętrzami, teatrem dworskim i powozownią.
Początki zamku to wieża obronna z drugiej połowy XVI wieku. Stadniccy rozbudowali ją około 1610 roku, a w latach 1629-1641 wojewoda Stanisław Lubomirski przebudował całość według projektu Macieja Trapoli i otoczył bastionowymi fortyfikacjami na planie gwiazdy. Twierdza nie dała się zdobyć ani Szwedom w 1655 roku, ani wojskom Rakoczego dwa lata później.
Pod koniec XVIII wieku księżna Izabela Lubomirska zamieniła wały w ogrody i urządziła klasycystyczne wnętrza, a od 1816 roku zamek należał do Potockich. Ostatni ordynat wyjechał w 1944 roku, a we wrześniu tego samego roku w zamku otwarto muzeum.
Zwiedza się m.in. Salę Balową, Wielką Jadalnię, Salę Kolumnową, Chińskie Pokoje i jeden z dwóch zachowanych w Polsce teatrów pałacowych. Osobną atrakcją jest kolekcja pojazdów konnych w powozowni. Co roku w maju odbywa się tu festiwal muzyczny, organizowany nieprzerwanie od 1960 roku. Od 2005 roku zespół zamkowo-parkowy jest pomnikiem historii.
Zdjęcia: fot. Janusz Pruchnik / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0; fot. Scotch Mist, CC BY-SA 4.0.





