Romantyczne ruiny zamku Stadnickich i Starzeńskich na skarpie nad doliną Sanu, spalonego w 1947 roku.
Zamek stoi na wysokim tarasie nad doliną Sanu, kilka kilometrów od Dynowa. W XV wieku był tu gotycki dwór, a w pierwszej połowie XVII wieku Stadniccy wznieśli założenie obronne na planie czworoboku o bokach około 95 i 91 metrów, z dwiema basztami połączonymi murem ze strzelnicami. Zamek przetrwał najazd wojsk Rakoczego w 1657 roku i tatarski w 1672 roku.
Od 1789 roku majątek należał do Starzeńskich, od których wieś wzięła przydomek. W XIX wieku dobudowali oni dwór między basztami, a w 1863 roku gościli tu przywódców powstania styczniowego, gen. Mariana Langiewicza i gen. Ludwika Mierosławskiego.
W czasie II wojny światowej zamek został ograbiony, a w 1947 roku spalony przez oddział UPA. Do dziś zostały fragmenty baszt i murów w otoczeniu dawnego parku, a na końcu grabowej alei stoi kaplica grobowa Starzeńskich z około 1900 roku.
Zdjęcia: fot. Henryk Bielamowicz, CC BY-SA 4.0; fot. Kaspio, CC BY-SA 3.0 pl; fot. Wistula, CC BY 3.0.






